EL 
EN 
Ταινίες στο φεστιβάλ
Μερτ Γκιουντζέρ
Βιογραφικό
Ο Μερτ Γκιουντζέρ ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Bilkent, στο Τμήμα Επικοινωνίας-Σχεδιασμού. Το 2015, συνέχισε την εργασία του στην “Luksuz Produkcija”, έναν οργανισμό που υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εκεί, συνεργάστηκε με καλλιτέχνες από διάφορα μέρη του κόσμου στα είδη της ταινίας μικρού μήκους, των βίντεο κλιπ και των ντοκιμαντέρ. Το 2019 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα στο Πανεπιστήμιο Başkent στο τμήμα Ραδιοφώνου, Τηλεόρασης και Κινηματογράφου. Το 2021, με την υποστήριξη που έλαβε από το τουρκικό Υπουργείο Πολιτισμού, ξεκίνησε να εργάζεται στην πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο “Çİkizinin İki Tarafı (Together Apart)”. Την ίδια χρονιά, ξεκίνησε τα γυρίσματα της άλλης του ταινίας μεγάλου μήκους, “Bir Sürgünün Not Defteri: Misina” (Το Τετράδιο ενός Εξόριστου), ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Φουάτ Σακά. Ξεκινώντας από το 2013, συμμετείχε σε φεστιβάλ κινηματογράφου στην Τουρκία και στο εξωτερικό με τις ταινίες του. Η ταινία του 2020 Yarın&Yarın (Αύριο&Αύριο) συμπεριλήφθηκε στο European Film Market, στο 43ο Clermont Ferrand Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, στην Αγορά Κινηματογράφου, στον Τουρκικό Κατάλογο και στο 77ο Φεστιβάλ Καννών, στην Αγορά Κινηματογράφου, στον Τουρκικό Κινηματογραφικό Κατάλογο. Το 2020, του απονεμήθηκε το βραβείο “Ειδικό Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής – Καλύτερη Φωτογραφία” από το Europe Film Festival U.K. για την ταινία του “Zamansız Zamanlar (Time-less)”.
Συνέντευξη
Ποια είναι η σχέση σας με τον πρωταγωνιστή; Γνωριζόσασταν από πριν ή τον γνωρίζατε μόνο ως μουσικό;
Αυτό υπονοείται μέσα στην ταινία, αλλά μπορώ να αποκαλύψω πως γνώρισα τον Φουάτ Σακά το 1999. Η μητέρα μου και η σύζυγός του, η Γκιουλσέν, υπήρξαν συγκάτοικες τη δεκαετία του ’80.
Πώς καταφέρατε να έρθετε τόσο κοντά με τον πρωταγωνιστή και να χτίσετε αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης; Ένα μεγάλο μέρος της ταινίας είναι γυρισμένο στο σπίτι του, ενώ οι συνεντεύξεις έχουν σχεδόν εξομολογητικό χαρακτήρα, σαν μια φιλική συζήτηση.
Συναντιόμαστε τακτικά από το 2009 και αρχίσαμε να συνεργαζόμαστε στα μουσικά βίντεο του Σακά από το 2016. Με τα χρόνια μοιραστήκαμε πολλά, τόσο σε καλλιτεχνικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Οι αντιλήψεις και η στάση μας απέναντι στη ζωή ταίριαζαν απόλυτα, και πιστεύω πως αυτή η σχέση αποτυπώνεται και μέσα στην ταινία.
Πόσο εύκολο είναι σήμερα για έναν κινηματογραφιστή στην Τουρκία να προσεγγίζει τέτοια θέματα;
Στην Τουρκία, όλα εξαρτώνται από το αν βρίσκεσαι «με» ή «εναντίον» της κυβέρνησης. Όταν εκφράζεις απόψεις που δεν τους αρέσουν, αυτό αποτελούσε πάντοτε πρόβλημα εδώ και 23 χρόνια. Στην περίπτωσή μας, η ταινία αγγίζει θέματα και κινήματα της αριστεράς, οπότε είναι πάντα πιθανό να βρεθεί στο στόχαστρό τους. Αν όμως κάποιος επιλέξει να αυτοπεριορίζεται, σύμφωνα με τα συμφέροντα της κυβέρνησης, τότε θα δυσκολευτεί να δημιουργήσει ελεύθερα.
Από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, ως Έλληνας κινηματογραφιστής, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν θεωρείτε ότι χρειαζόμαστε περισσότερες ιστορίες σαν κι αυτή.
Αν μιλάμε για το κοινό έδαφος ανάμεσα στις δύο χώρες, πιστεύω πως ιστορικά και πολιτισμικά έχουμε τόσα πολλά κοινά. Πρόσφατα είδα το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ «Love, Mark and Death», που αναφέρεται στη μετανάστευση των Τούρκων στη Γερμανία και στη ζωή τους εκεί. Αυτό που δεν γνώριζα ήταν ότι υπήρξε και παρόμοιο μεταναστευτικό ρεύμα από την Ελλάδα προς τη Γερμανία, επίσης για λόγους εργασίας. Συνοψίζοντας, δεν είναι ότι χρειαζόμαστε περισσότερες τέτοιες ιστορίες, τις έχουμε ήδη! Μάλιστα, σχεδιάζουμε ένα νέο πρότζεκτ στα νησιά, όπου οι δύο κουλτούρες συναντιούνται και αλληλεπιδρούν.
Ποιο μήνυμα θα θέλατε να μοιραστείτε με το κοινό του Φεστιβάλ Πελοποννήσου; Αν η λέξη-κλειδί είναι “αλληλεγγύη”...
Κάθε μέρα, ως ανεξάρτητη δημιουργός, συνειδητοποιώ πόσο ουσιαστική είναι η αλληλεγγύη. Δεν περιορίζεται μόνο στον χώρο του κινηματογράφου· τη χρειαζόμαστε και στην καθημερινότητά μας, ιδιαίτερα σε περιόδους όπως η σημερινή, όπου είναι πιο αναγκαίο από ποτέ να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον. Γι’ αυτό θεωρώ το θέμα της αλληλεγγύης εξαιρετικά σημαντικό και επίκαιρο. Μακάρι να μπορούσα να βρίσκομαι εκεί, αλλά θα μοιραστώ τον ίδιο ενθουσιασμό από την άλλη πλευρά της θάλασσας!
Του Γιώργου Ηλιόπουλου
